Τι Έργο ....

γεννήσαμε σωρούς κρεάτων
και πέθανε ο θεός .....

Αρνούμαι...

αρνούμαι να συμφιλιωθώ
με ερειπωμένες εικόνες
βρίσκομαι
ανάμεσα σε πέτρα και ξίφος
η ανατολή άτολμη ,
απομιμήσεις τρυφεράδας
ανάσα μικρή
ύπνου κατακτημένου
διαβρώσεων
σείεται ήχος βασανιστηρίων,
δουλωμένων χορδή
που σπάζει νύκτα
αράγιστη σε τρόμους σφαγής
όλα χαλασμένα
με γέλιο τρελό και μάτια λιμασμένα
καπνίζουν  σκοτάδια
τρεκλίζοντας σε μικρά αδιέξοδα
φαντάζουν γιγάντια
με μέθη να προλάβουν το πρόσκαιρο
κι οι διαμαρτυρίες
μ' έναν λυγμό, τους καταβαράθρωνε πιότερο
απόκρημνες οι όχθες σκέψης
λασπωμένα ρομάντζα , σαπισμένες πόλεις
γερασμένα όνειρα που μυστικά αποδιώχνουν
κάθε αθώα στιγμή
γύρισε το άχρονο  πάνω σε άχωρο
τα χέρια μου ...ω! τα χέρια  μου ..
λογομάχησαν με ματωμένο δάκρυ
άνοιξα τα παράθυρα του κόσμου
σπάζω κλειδαριές και καμιά κόλαση
δεν αποπέμπει επίγεια απόλαυση
η έλλειψη του μέτρου και του παλμού της ψυχής
αρνούμαι να συμφιλιωθώ
ακόμα και μ αυτόν τον μικρό μου λόγο
και στέκω μικρός σιωπηλός
τρέμοντας εμπρός σας
γιατί ομονόησα με την ψυχή μου...

Δεν Είναι Που ...

δεν είναι που ερήμωσαν οι λέξεις

είναι που τόσο γυμνές με την γεύση την πικρή,

ματώνουν κάθε που τις αισθάνομαι

να διαβαίνουν ανάμεσα από τις ανοικτές μου παλάμες

Προμηθέας Δεσμώτης του Αισχύλου

ένα έργο με φιλοσοφικό και πολιτικό υπόβαθρο...
η κραυγή αυτή, της αφισβήτησης της "εξουσίας" , αυτό το πηγαίο άλμα,
το δημιουργικό ξέσπασμα
που δηλώνει με θέληση που κατακαίει
να αγωνίζεται ποθώντας το δυνατόν,
που καθίσταται ψευδώς  "αδύνατον"...
η κραυγή αυτή έφθασε και πάλι ως εδώ...
 ο νοών νοείτω και ουαί...

Ω! ... Μάσκες...

έπεσαν οι μάσκες και φάνηκαν ....οι μάσκες ...
γεια σου Περικλή με την πλουτοκρατία σου που την ονόμασαν Δημοκρατία ....
ε! ρε Λυκούργος που χρειάζεται....να κόψει σίδερο για χρήμα ...

Μεταξύ Φαίνεσθαι και "Είναι"

πριν χρόνια έλεγα ο,τι η τεχνολογική εξέλιξη βάδιζε σε αντιδιαστολή με την εξέλιξη της ανθρώπινης αξίας ... σήμερα που η αξία της ύλης έθεσε σε ανυπαρξία την ανθρώπινη αξία όλοι απορούν... σήμερα που κυριαρχεί το φαίνεσθαι , του "Είναι "
και διάγουμε τυφλή πορεία μας ζώνουν μυριάδες ερωτηματικά.. μα είναι τόσο απλό για να λύσεις το πρόβλημα ...πρέπει να φθάσεις στη ρίζα του...πρέπει να μπορείς να πας κόντρα στο ρεύμα διαφορετικά δε σώζεσαι... πρέπει να γνωρίζεις την ταυτότητά σου , την πορεία σου κι όχι όσα ψευδεπίγραφα σου παραδόθηκαν...

Κ. Βάρναλης

"Αλίμονο στον αυτόδουλο πολίτη,
που φτασμένος στα έσχατα της
απελπισιάς παραδίνεται για να
σωθεί,... στο έλεος του Θεού και
στους νόμους των Κλεφτών"